De weblog van Ton

Film: Altiplano

Meteen raak in deze vervreemdende film. In de eerste scenes valt aan het begin van een processie in een dorpje in Peru een heiligenbeeld kapot en wordt in Irak een fotografe gedwongen een foto te maken als haar tolk wordt doodgeschoten. Gij zult u geen beeld maken, noch van de goden, noch van de mensen, want het is allemaal dood en verderfenis. Want die tolk wordt natuurlijk gedood omdát er een foto gemaakt kan worden.

Het heiligenbeeld wordt hersteld door iemand die blind is. 'Zullen er lidtekens zijn, kun je zien dat het gemaakt is', vraagt de Peruaanse Saturnina hem. Nee, is zijn antwoord. Littekens zullen er alleen aan de binnenkant zijn. En tja, daar zitten alle mensen mee. Zowel Saturnina, als de fotografe Grace. De verloofde van Saturnina sterft door een kwikvergiftiging en om dezelfde reden dreigt haar moeder met velen anderen het gezichtsvermogen te verliezen (zien en niet zien in een film over de waarde van beelden). En Grace, de fotografe, verliest na haar tolk ook nog manlief Max als hij naar Peru gaat (en getroffen wordt door een steen omdat hij videobeelden wilde maken). Foto's maken doet Grace niet meer, want die ene foto had er niet mogen zijn.

In Khadak, de vorige film van de makers van Altiplano, was er de onheilspellende ziekte die de veestapel trof, in Altiplano is het een kwikvergiftiging door onnadenkende goudzoekers. In elk geval: de kleine leefgemeenschappen die met anderhalf been nog in een eeuwenoude traditie staan, worden geconfronteerd met een grote, van buitenaf komende ellende. Geen wonder dat de muziek klinkt als in een opera naar een Griekse tragedie!

Net als Kadak is het een film met veel mystiek en met de botsing van de mystieke wereld van de mens met het allesoverheersende politieke stelsel (Khadak, Mongolië) of het internationale, economische belang (Peru); de goden tegen de menselijke ordening.

Khadak hoort tot mijn favoriete films van de afgelopen jaren en ook de muziek heb ik vele malen gedraaid. Altiplano heeft in belangrijke mate dezelfde kracht als Khadak. Ongeloofwaardig mooie beelden. Iedereen die de film ziet zal jaloers zijn op de scout die dit soort locaties mag spotten. Traag draaiende camera's, veel 180 graden-werk. Een gezongen kreet, een liggende steen, een eenvoudige grimas die meer zeggen dan woorden. Maar Altiplano wordt te lang gerekt; de kracht is er op een gegeven moment uit; de mooie beelden, muziek, de herauten aan weerszijden van het spoor, de langzaam wegdrijvende foto's van de gestorvenen - in Altiplano wordt het net iets teveel een kunstje dat nog eens overgedaan is. En het spijt me, maar die Belgische fotografe komt in Peru niet echt tot haar recht.

Altiplano is daarom als totaal minder. Maar film is in eerste instantie de kracht van het beeld - en Altiplano weet dat fors uit te buiten en daarmee hoe dan ook de moeite waard.
Aan het slot wordt de Belgische fotografe overigens geconfronteerd met beelden op een videocamera. 'Zonder beeld is er geen verhaal', zegt de persoon die in beeld is. Het is de loutering die de fotografe nodig heeft - ook als is daar opnieuw iemand voor moeten sterven.

Gezien in LUX, Nijmegen. Regie: Peter Brosens, Jessica Hope Woodworth.
Website: http://www.altiplano.info/

D66 wil biebs Bottendaal, Hengstdal en Heseveld sluiten

Met veel moeite werd een paar jaar geleden bereikt dat de jeugdbibliotheek in Bottendaal open bleef. De bieb kreeg zelfs een aparte status, los van de centrale Nijmeegse bibliotheek. Buurtbewoners liepen massaal te hoop tegen het plan van het bestuur van de openbare bibliotheek om Bottendaal te sluiten. En nu, midden in de verkiezingscampagne, roept D66 in De Gelderlander, dat die bibliotheek dicht mag, net als de bibliotheken in de wijken Heseveld en Hengstdal. D66 wil zo geld vrijmaken voor modernisering en zondagopenstelling van andere bibliotheken.

In vergelijking met de rest van Nederland heeft de Nijmeegse bibliotheek veel wijkfilialen. Dat is waar. Een paar jaar geleden kwam het bestuur van de bibliotheek met het plan om een aantal vestigingen om te bouwen van volwaardig filiaal tot een soort wijkpost, waar het aanbod beter toegespitst zou moeten zijn op het publiek. Als wethouder van cultuur was ik daar niet zondermeer tegen. Maar één ding stond voorop: de bibliotheek moest fysiek en herkenbaar in de wijk aanwezig blijven.

De Nijmeegse politiek heeft altijd sterk gewild dat er vestigingen van de bibliotheek in de wijken blijven. D66 gooit nu weer een knuppel in het boeken-hoenderhok. D66 pleit voor sluiting van de filialen Heseveld, Hengstdal en Bottendaal. Dat is nogal wat.Zeker omdat die biebs een functie hebben in de wijk en/of bij een school.

Indertijd viel de hele Nijmeegse gemeenteraad over het plan van de bibliotheek-directie heen om Bottendaal te sluiten. Zal er ook een protest op voorhand gaan klinken tegen het D66-plan? De kiezer uit Heseveld, Hengstdal en Bottendaal kan dat alvast op 3 maart bij het invullen van het stembiljet.

Habana geschrapt, Habana moet blijven

Vorige week werd bekend dat de directie van de Vierdaagsefeesten Habana wil schrappen. Habana was de jongste aanwinst van de Valkhof Affaire, een enclave aan het Waalstrandje bij de fietsbrug in Lent. Habana was vorig jaar een verademing. Zon, strand en optredens. In de zinderende hitte van die dagen speelden veel kinderen in het zand en op het strand en gingen pootjebaden in de Waal. Veel ouders met kinderen die er rondhingen - wij dus ook een paar keer. Habana zorgde er daarmee voor dat weer eens een andere doelgroep een plek kreeg tijdens de uitgebreide feesten. Habana wordt georganiseerd door dezelfde organisator als de Valkhof Affaire.
Nu wordt Habana geschrapt. En waarom: omdat de directie van de feesten moeite heeft met degene die Habana heeft bedacht en heeft uitgevoerd. Een lastig persoon vinden ze hem maar. En blijkbaar vinden ze hem zo lastig dat ze hem in de hoek willen zetten. Verbazingwekkend. Kijk naar wat hij presteerde en neerzette op Habana. Dat was de moeite waard, een waardevole - want zoveel andere - aanvulling op de Vierdaagsefeesten. Dat iemand dan lastig kan zijn, soi. Soms zijn juist de lastigen vanwege hun eigengereidheid in staat iets bijzonders te ontwikkelen. Je moet je niet alleen omringen met wie precies in  je straatje past. De directie van de Vierdaagsefeesten heeft veel te weinig gekeken naar het resultaat dat Habana opleverde.
Afgezien daarvan is het een niet netjes besluit. De organisatie van Habana kreeg amper twee weken geleden te horen dat Habana niet door mag gaan. Daar was niet eerder sprake van. Habana bouw je niet in een week, je hebt maanden nodig om artiesten te boeken en medewerkers te regelen. Aan de opbouw van Habana was dan ook al maanden gewerkt en nu wordt ineens bepaald dat het niet door zou mogen gaan. Als de gemeente dit besluit had genomen, had iedereen al snel geroepen dat het onbehoorlijk bestuur is. In een veel te laat stadium, onredelijk. Maar de organisatie van de Vierdaagsefeesten, inclusief het uitgeven van locaties voor podia, is door de gemeente uit handen gegeven aan het ACBN, het Actief Comité Binnenstad Nijmegen, en die kunnen zich verschuilen achter minder openbare, minder openlijke afwegingen. Ik betwijfel of ze beroepsprocedures kennen, zoals een gemeente dat zou hebben. Toch is de gemeente nog aan zet. Want de gemeente verstrekt formeel alle vergunningen - op voorstel van het ACBN. En als je die formele plicht hebt om de vergunningen uiteindelijk weg te geven, heb je uiteindelijk ook de plicht en taak ze te beoordelen. De gemeente kán dus afwijken van wat ACBN voorstelt, ook al hebben ze in een convenant staan dat de gemeente de voorstellen van het ACBN overneemt. Ook met een convenant blijft er immers de eigen verantwoordelijkheid van de gemeente.
En dan moet een gemeente zich afvragen: hoe redelijk is het dat een uitbater van een podium niet veel eerder te horen kreeg dat hij niet mee mag doen. Hoe redelijk is het dat je hem maanden werk laat verrichten (en dus investeren) om dan ineens nee te verkopen. Als de gemeente dit had gedaan, hadden al veel politieke partijen schande gesproken. Waar blijven ze nu? Als de gemeente dit had gedaan, had men zich afgevraagd wat de Ombudsman er van zou denken. Misschien moet die toch maar ingeschakeld worden.
Ondertussen dreigen we komend jaar zonder Habana te zitten. Misschien dat het ACBN een andere uitbater iets op het Waalstrand wil laten uitvoeren. In dat geval zou het interessant zijn vanaf wanneer men daarmee bezig is/was. Voorlopig is het meest raadzame dat het ACBN op z'n besluit terugkomt, al zou het ook voorlopig alleen maar voor dit jaar zijn.

Foto's zijn van de editie Habana 2009. Zie ook mijn bericht van vorig jaar.

Wel windmolens A15 Overbetuwe

Begin deze week heeft de gemeenteraad van Overbetuwe gelukkig gewoon ingestemd met de komst van windturbines langs de A15. Die stonden in het bestemmingsplan voor het bedrijventerrein, maar een paar raadsleden wilden de turbines schrappen, onder andere vanwege reacties uit het nabije buurtschap en vanwege het onzin verhaal dat windturbines niet bijdragen aan het verminderen van de CO2-uitstoot.

Zoals gezegd heeft Overbetuwe gewoon ingestemd. De Overbetuwse wethouder Jan Walraven was daarbij standvastig en dat was een prima zaak. Toen ik nog wethouder milieu was, speelde de komst van de windturbines op Nijmeegs en Overbetuws grondgebied al. Nijmegen had al een milieueffectrapportage laten uitvoeren en alles leek in kannen en kruiken. In het collegeakkoord namen we vol enthousiasme op dat de turbines er binnen 4 jaar zouden staan. Overbetuwe wilde niet overal op haar grondgebied windmolens en koos voor de locatie aan de A15, in het verlengde van de Nijmeegse turbines. Even leek er vertraging omdat de provincie alles opnieuw wilde bekijken; met een quick scan konden we als Nijmegen aantonen dat plaatsting langs de A15 altijd zou kunnen - de provincie stemde in en er konden weer plannen gemaakt worden. Want we, dat wil zeggen: bij milieu, hadden haast. We wilden de windturbines er zo snel mogelijk hebben staan.

Ze zijn er nog niet. Het opstellen en afhandelen van het bestemmingsplan voor de windturbines op Nijmeegs grondgebied gaat traag. Erg traag. In plaats van al bezig zijn met de vólgende locatie voor windturbines, duurt het maar en duurt het maar. Grondposities en grondbelangen kregen blijkbaar voorrang boven duurzame energie. Vier jaar geleden kreeg ik kritiek uit de gemeenteraad dat de turbines er nog niet waren. Nu hoor ik niemand. Moet er niet eens een gemeenteraadslid de wethouder van de bestemmingsplannen vragen waarom dat tempo afgelopen vier jaar zo beroerd laag is geweest?

Rekeningrijden: niet bij ANWB alleen

De gedachte van minister Eurlings om het rekeningrijden afhankelijk te maken van de ANWB-ledenpeiling is volstrekte onzin. De reacties op het idee van de CDA-minister zijn dan ook niet mals. Alleen ANWB-leden laten bepalen of en hoe het rekeningrijden moet doorgaan, staat gelijk aan het idee om alleen leden van de Vereniging Eigen Huis te vragen naar het voortbestaan van de hypotheekrenteaftrek.

Natuurlijk zullen niet alle ANWB-leden er hetzelfde over denken - en als ze allemaal goed zouden kunnen weten wat het voor hen zelf betekent en wat de alternatieven kosten, is er zelfs een heel goede kans dat ze in meerderheid niet tegen de kilometerheffing zijn. Maar een beperkte groep zal de internetpeiling invullen, en dat zullen vaker de vurige tegenstanders zijn. Veel ANWB-leden zullen financieel voordeel van rekeningrijden kunnen hebben, omdat ze bijvoorbeeld veel minder dan gemiddeld rijden. Maar voor teveel van hen zal het beeld nu nog te onduidelijk zijn - en dus zullen ze niet stemmen.

Erger is dat het oplossen van de files en de drukte op de weg iedereen aangaat in dit land, niet alleen ANWB-leden (ook maar één persoon per huishouden veelal...). Het niet-lid, degene die meerijdt in de auto, de jongere die nog geen rijbewijs heeft, de openbaar vervoergebruiker, degene die niet mobiel is - zij allemaal hebben in meer of mindere mate te maken met de oplossing van de drukte op de wegen. Al was het maar omdat er veel geld naar onderhoud en aanleg van wegen gaat en we dus allemaal in een of andere vorm meebetalen. Maar ook zelf regelmatig ergens vaststaan, in de nabijheid van te drukke wegen wonen of bezoek of deelnemers aan een vergadering hebben die te laat zijn vanwege een file.

De vraag is dus ook: wat als er géén rekeningrijden komt om de files op te lossen? Gaat de overheid dan hardere maatregelen voorstellen? Autogebruik en/of -bezit duurder maken? Bedrijven beboeten die werknemers niet thuis laten werken? Het ANWB-lid die tegen rekeningrijden stemt, zou eigenlijk ook moeten weten wat het alternatief is waarmee hij te maken krijgt.

Of gaan we gewoon meer wegen aanleggen? Persoonlijk vrees ik dat Eurlings dat helemaal niet zo'n slechte oplossing vindt. Maar mogen we het dan ook over de kosten hebben? Wie gaat die betalen, wij allemaal of gaat - wat veel logischer zou zijn - de wegenbelasting en accijns extra omhoog. En willen al die mensen die dichtbij wegen wonen waar het nu al druk is wel dat het wegennet verder uitgebreid wordt? Kortom: er zitten veel vragen vast aan het afwijzen van de kilometerheffing. Maar ook hier geldt dat we allemaal en niet alleen ANWB-leden met die effecten te maken krijgen.

Er is nog een reden waarom de oproep van Eurlings onzin is. Onze Tweede Kamer moet de verschillende belangen afwegen. Natuurlijk zal ze daarbij terecht rekening houden met de vraag naar draagvlak. Maar het kan en mag niet afhankelijk worden gemaakt van één organisatie en één internetpeiling die daarvoor ook niet bedoeld was.

CDA-er Eurlings heeft een domme luchtballon opgelaten. Het kabinet zou die zo snel als mogelijk moeten laten leeglopen. Tekenend is al dat de ANWB zelf aangeeft dat ze niet vindt dat de internetpeiling door de minister zo gebuikt zou moeten worden. Als Eurlings zelf geen rekeningrijden wil, moet hij dat gewoon zeggen. Het soort spelletjes dat hij nu bedenkt, bezorgt de politiek uiteindelijk een slechte naam.

Reactie op artikel CDA over A73

Afgelopen zaterdag schreven 2 Nijmeegse CDA-raadsleden een artikel in De Gelderlander waarin ze een pleidooi hielden voor het doortrekken van de A73 ook nadat de Stadsbrug er ligt. Ze verweten daarin tegenstanders een 'stap over op de fiets'-mentaliteit te hebben. Laat nou net het CDA in het verleden vanwege een dergelijke mentaliteit alleen de A73-brug te hebben willen aanleggen en de bewoners van de nieuwe wijken ten noorden van de Waal fors te willen laten omrijden om ze uit de auto te krijgen. Het vorige CDA-loze college, waarin ik wethouder verkeer was, koos vanwege tempo voor de Stadsbrug, maar ook omdat er dan geen opgedeelde stad ontstaat en de bewoners van de nieuwe wijken tenminste veel meer bij de stad betrokken worden.

Op mijn beurt heb ik een reactie geschreven, die vandaag in De Gelderlander, is verschenen. Hier dat opinie-artikel. Download a73_reactie_op_artikel_van_twee_cdaraadsleden.doc.

Het artikel van de CDA-raadsleden Teunissen en Van Zijl de Jong over de A73 vraagt gewoon om een reactie. Pleiten voor doortrekken van de A73 noemen de tegenstanders zonde van de tijd, zeggen de twee raadsleden. In tegenstelling tot hen, denk ik dat die tegenstanders daarmee gelijk hebben. Het verhaal van de CDA-raadsleden echter wordt onredelijk als ze tegenstanders als Milieudefensie en GroenLinks een  ‘stap maar op de fiets’-mentaliteit verwijten. De twee raadsleden vinden dat kortzichtig en vinden dat je moet ‘nadenken over de toekomst’ en dan zou je volgens hen als vanzelf bij de A73 uitkomen.

Wie naar de toekomst wenst te kijken, zou ook eens in zijn eigen verleden moeten duiken. Jarenlang werd vanuit Nijmegen onder aanvoering van het CDA en gelieerde organisaties tevergeefs getrokken aan het doortrekken van de A73. Nijmegen was al aan het bouwen ten noorden van de Waal, maar over de noodzakelijke extra oeververbinding was nog steeds geen duidelijkheid.

Niet alleen de gemeenten Beuningen en Overbetuwe waren tegen een doorgetrokken Rijksweg over hun grondgebied, waardoor ze procedures lang zouden kunnen rekken. Ook het ministerie van V&W en de beheerder van de rijkswegen, Rijkswaterstaat, zagen er niets in. Te duur en te dicht op andere rijkswegen. De doorgetrokken A73 erkend en betaald te krijgen was daarmee zo goed als onmogelijk en zou nog vele jaren kosten.

En wie wilde toen trouwens de nieuwe Waalsprong-bewoners de auto uitjagen? In de plannen van de Waalsprong was de A73 de nieuwe ontsluitingsroute; bewoners zouden moeten omrijden om bij die A73-brug te komen en in een deel van de nieuwe Nijmeegse wijken werden zelfs opzettelijk extra omrijroutes gecreëerd om hen te bewegen fiets of openbaar vervoer te nemen. Die plannen kwamen tot stand onder colleges met ook het CDA prominent op dit dossier.

Met de komst van het vorige college van GroenLinks, PvdA en SP werd daarmee gebroken. Enerzijds omdat een stadsbrug sneller te realiseren is omdat het geheel op eigen grondgebied van de gemeente is, maar ook omdat we vonden dat je moet uitstralen dat de nieuwe wijken écht bij de stad horen. Dan leg je geen brug op afstand aan om het de bewoners lastiger te maken, zoals het CDA toen bepleitte. Dan leg je een stadbrug aan, omdat je daarmee de bewoners in het gebied tenminste betrekt bij de stad.

Daarmee zorgden we ervoor dat er jaren eerder dan met een mogelijke A73 een extra oeververbinding komt. Beter één brug die er ligt, dan 73 bruggen in de hoofden van CDA-raadsleden. Het college zonder CDA, maar met GroenLinks en PvdA zorgde voor tempo. Een A73-brug bovenop die stadsbrug en een verbrede A50 is niet nodig.

Dat die stadsbrug er dan nu nog niet ligt, is jammer, maar elke andere optie zou nog langer hebben geduurd. Ik besef trouwens goed dat – omdat het nog een paar jaar duurt – het lijkt alsof de stad nog steeds geen oplossing heeft voor de bereikbaarheid aan de noordzijde. Maar tot die oplossing is dus wel besloten: de stadsbrug. En – nogmaals – zonder het linkse college had het nog langer geduurd allemaal.

Dat we kozen voor de stadsbrug was op zich heel bijzonder. Want het is waar: GroenLinks wíl liever dat mensen de fiets of het openbaar vervoer nemen in plaats van de auto. Dat vinden we om milieuredenen, ruimtegebruik, verkeersveiligheid enzovoort. Daarom hebben we ook steeds hard ingezet op versterken van de fietsinfrastructuur en het openbaar vervoer. Maar hoe dan ook was er een oeververbinding nodig vanwege de nieuwe wijken ten noorden van de Waal. En in tegenstelling tot het CDA wilden we geen opgedeeld Nijmegen en wilden we de nieuwe wijken onderdeel van de stad maken. En we waren blijkbaar ook realistischer dan het CDA. Want terwijl dat al jaren tevergeefs bleef ijveren voor de A73, kreeg het toenmalige college zónder CDA er in korte tijd een stadsbrug door. Inclusief financiering. En dat met een minister en een gedeputeerde van het CDA. Misschien was en is het dan toch vooral de Nijmeegse CDA-fractie die niet realistisch blijkt te zijn…

Ton Hirdes

Film: Whatever Works (Woody Allen)

Woody Allen bekijken is haast een traditie bij ons. Soms sla ik er een over, maar meestal ziet Steffie hem dan wel. Whatever works hebben we met z'n 2-en bekeken. Aangename film, prettig om te zien. Woody Allen heeft, ondanks al het sarcasme van de hoofdfiguur een feel good-movie gemaakt. Maar een hoogvlieger is het niet. 'Die zijn we snel weer vergeten', denk je meteen.
Het verhaal: Boris Yellnikoff (gespeeld door Larry David) is een cynische buitenstaander in de maatschappij. Een vrijwillig gekozen positie. Hij vindt dat hij geniaal is, de nobelprijs heeft verdiend, maar die ten onrechte niet heeft gekregen. De enige die 'het hele plaatje' ziet (hij beseft als enige dat hij en zijn medespelers bekeken worden door het filmpublek). Slimmer en begrijpender dan zijn universitaire vrienden (vindt hij zelf), die overigens wél een baan aan de universiteit hebben. Hij is sarcastisch en loopt mank: bij zijn enige zelfmoordpoging tot dan brak hij een been en natuurlijk hebben de doktoren het daarna verknald. Want altijd heeft iemand anders het gedaan. Mensonvriendelijk is hij. Hij verdient wat door kinderen schaakles te geven, maar kleineert ze en scheldt hen en hun moeders uit. Boris vertelt iedereen dat het leven zinloos is, de wereld, religie, relaties en alles inclusief. Hij loopt over van cynisme en sarcasme. Soms levert dat mooie zinsneden op. Maar het blijft o zo vriendelijk; je hunkert als kijker terug naar het ware sarcasme uit Naked van Mike Leigh. Ook zo'n hoofdrolspeler die als betweter de wereld afkraakt en - al is het pas wat later in het verhaal - met een mank been loopt.
Boris ontmoet een in zijn ogen onnozel meisje (actrice Evan Rachel Wood) dat van haar conservatief-zuidelijk thuis is weggelopen naar de grote stad en verliefd op hem wordt. Ze zoekt vriendjes, maar die zijn niets vergeleken bij de grote denker waarbij ze ingetrokken is. En die grote denker wil haar om zich heen. 'Was ik maar een Pygmalion', verzucht hij, maar hij is het al. Maar net als de muze van Pygmalion vertrekt ze. Beter weten bestaat immers niet - er zijn nu eenmaal meerdere werkelijkheden die allemaal even waar zijn en menselijk inzicht heeft niets met een nobelprijs te maken. Uiteindelijk verschijnen de - inmiddels gescheiden - ouders van het meisje nog en iedereen komt in een andere rol volgens de meest simpele hoofdregels van een modale, doordeweekse komedie. Everybody happy en aan de (nieuwe) relatie aan het einde, zelfs Boris. Geen wonder dat deze film rond de kersttijd in de filmcentra draaide. Whatever Works is absoluut geen geweldige film. Maar gek genoeg sta je wel met een goed gevoel buiten na afloop. Dus wat maakt het uit dat de film geen hoogdraver is? Als het maar werkt.

Gezien in LUX, Nijmegen.

Weer pleidooien A73

Opnieuw start de Kamer van Koophandel haar eeuwigdurende pleidooi om de A73 bij Nijmegen door te trekken. Ook verschillende Nijmeegse politieke partijen pleiten ervoor in hun verkiezingsprogramma's. GroenLinks is tegen het doortrekken van de rijksweg. En terecht laten ook de gemeenten Beuningen en Overbetuwe opnieuw weten er tegen te zijn. De weg moet over hun grondgebied en deels hebben ze daar al andere plannen voor vastgesteld.
Doortrekken van de A73 is onzinnig. Met het verbreden van de A50 en de Stadsbrug bij Nijmegen is allang een oplossing gekozen voor de verkeersproblematiek in de regio. Daar past geen A73 meer bij, overbodiger dan ooit. Probleem is natuurlijk dat het kiezen van de oplossing nog niet betekent dat die A50 en Stadsbrug al klaar zijn (dat duurt nog een tijd) en daarom blijft iedereen denken dat er geen oplossing is. Met de A73 doortrekken zou je trouwens een vergelijkbaar probleem hebben; dat zou in alle gevallen ook jaren gaan duren. Maar voor A50 en Stadsbrug zijn de besluiten er al - en het geld. Het is alleen nog een kwestie van tijd.
Overigens maakt De Gelderlander volgens mij een fout als het om GroenLinks en de A73 in het verleden gaat. In 1994 zou GroenLinks even voor de A73 zijn geweest, en pas in 1996 zou het alternatief van de stadsbrug naar voren zijn gebracht. In mijn herinnering heeft in de aanloop naar het verkiezingsprogramma voor de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 de discussie rond doortrekken A73 gespeeld. Dat was eind 1993. Met een - in 2e instantie pas ingediend - amendement werd doortrekken van de A73 door de ledenvergadering aangenomen. Een omstreden amendement, want er was eigenlijk een meerderheid tegen doortrekken. Omdat de wijze waarop het amendement in stemming kwam niet goed verlopen was, werd door het bestuur een werkgroepje in het leven geroepen die een voor allen acceptabele tekst zou moeten zien te bedenken - het verkiezingsprogramma was daarmee nog niet vastgesteld en de keuze voor de A73 nog niet goedgekeurd. Dat werkgroepje, dat ik als relatief nieuw raadslid toen mocht trekken, kwam met het idee van de stadsbrug als alternatief voor de A73. Een tekst waarin dat stond kwam vervolgens in het verkiezingsprogramma. GroenLinks is op dat moment dus nooit voor doortrekken A73 geweest (er was geen aangenomen besluit) en pleitte al vanaf 1994 voor de stadsbrug. Wellicht hebben GroenLinks-vertegenwoordigers voor 1994 als onderdeel van de toenmalige coalitie de A73 wel een keer mede ondersteunt als ontsluiting voor de Waalsprong. Maar dat was dan van een andere orde dan dat GroenLinks er als zodanig voor zou zijn geweest en in elk geval kloppen de jaartallen dan niet in De Gelderlander.

Film: Antichrist

Er zijn zo van die films die indruk maken, maar waarbij je je afvraagt waarom eigenlijk. Antichrist van Lars van Trier is zo'n film. Fraaie beelden, prachtig spel van Charlotte Gainsbourg en Willem Dafoe. Spanning, raadselachtig, veel gesuggereerde mystiek. Maar de vraag laat je niet los of het niet allemaal net te veel is. En of er niet een haast misselijke boodschap onder zit.
Antichrist is een omstreden film. Vanwege bepaalde beelden (de zelfverminking van Charlotte is bijvoorbeeld wel beangstigend expliciet in beeld gebracht). En of de boodschap niet simpelweg er een van vrouwenhaat is. Want fraai is het niet wat er allemaal gebeurt, hoe ze temidden van de bomen in het bos bezeten raakt. Wat ze hem aandoet - en wat deed ze eerder haar zoontje aan?
Het lijkt aanvankelijk een verhaal over rouwverwerking, na de tragische dood van zoonlief in de beginscene. De schuldvraag die zij zich stelt, de depressie waarin ze belandt. De ratio waarmee hij haar daaruit probeert te halen; hij is therapeut en zal zijn vrouw zelf wel genezen. Maar gaandeweg blijkt er meer aan de hand. Waar is ze bang voor? Eden, het bos waar ze met het jongetje eerder verbleef in hun hut toen ze haar these aan het schrijven was over geweld tegen vrouwen? Satan, chaos, de eeuwig en overal aanwezige dood, zichzelf? Antichtist gaat om veel tegelijk. Natuur versus verstand. En als je wilt Venus versus Mars. Wie is de antichrist? Degene die ging geloven in het werk van Satan, het vernietigende van de natuur - alles sterft maar en overal - en de kracht van heksen? Of degene die alles zo rationeel benadert dat angst, wanhoop en verdriet verklaarbaar zijn, te temperen, in banen te leiden en te overmeesteren - en daarmee het mystieke ontkent?
Er zijn mensen die ik zal afraden naar Antichrist te gaan. Maar tegelijk moet je bekennen dat het een intrigerende film is die een sterke indruk achterlaat. Zo'n beetje de uitwerking die het immense natuurlijke van het bos en alle aanwezige oerkrachten op de vrouw in de film hebben.

Gezien in LUX NIjmegen.

Val college: dieptepunt in Nijmeegse politiek

Eerder deze week viel het Nijmeegse college van B&W. De PvdA wil blijkbaar haar handen vrij houden na de verkiezingen en blies de samenwerking met GroenLinks en SP op. PvdA-fractievoorzitter Zwart wil graag vuisten maken, maar het is de vraag waarom en ten koste van wat.

De PvdA was tegen een verhoging van de OZB en schiet daarmee een gat in de begroting, terwijl iedereen weet dat er voor gemeenten zeer zwaar weer zit aan te komen. Bovendien gingen de Nijmeegse lasten al fors omlaag, door een verlaging van de belasting voor het riool. Goed voor de bedrijven, meent Zwart, maar het zijn vooral de grote bedrijven die voordeel hebben van zijn actie. De PvdA als diener van het grootkapitaal. Zwart stemde vooral ook de eigen wethouder van Financiën weg die met het voorstel om de OZB te verhogen was gekomen. Deze wethouder, Paul Depla, had al aangekondigd na de verkiezingen te vertrekken. Acht jaar lid zijn van het Nijmeegse, linkse college, was een mooie staat van dienst, maar de PvdA-fractie laat hem dat niet netjes afmaken.

Het waarom van de actie van de PvdA-fractie is niet zo duidelijk. Dat gaat natuurlijk echt niet alleen om die paar euro's OZB. Er zit het gevoel achter dat men een ander college wil of met bepaalde personen wil afrekenen. De aanwezigheid van grote ego's speelt meestal ook wel een rol. Jammer dat er in de PvdA-fractie niemand sterk genoeg was tijdig aan de bel te trekken dat de vuisten van Zwart een val van het college niet waard zijn.

De wethouders van PvdA, GroenLinks en SP zullen demissionair doorgaan. Dat betekent dat ze op de winkel mogen passen, maar geen echt nieuw beleid meer mogen maken. Da's balen, want volgens mij zou er nog meer dan genoeg te doen zijn. Een dieptepunt in de Nijmeegse politiek. PvdA's wegen zijn ondoorgrondelijk.